* ( الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَالأَقْرَبِينَ ) * بقره : 180 . مراد از وصيّت همان وصيّت معمولى است و ظهور آيه در وجوب وصيّت است ولى با ادلَّهء قطعى ثابت شد كه وصيت در اين گونه موارد مستحب است نه واجب . توصيه * ( فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ) * يس : 50 . توصية بمعنى سفارش و وصيّت است . مواصاة : وصيت كردن بهمديگر * ( إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَتَواصَوْا بِالْحَقِّ وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ ) * عصر : 3 . مگر آنان كه ايمان آورده و اعمال نيكو انجام داده و يكديگر را امر به حق و امر بصبر كنند . وضع : گذاشتن . مثل گذاشتن بار به زمين . * ( وَتَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها ) * حجّ : 2 . هر بار دار بارش را ميگذارد . * ( وَالأَرْضَ وَضَعَها لِلأَنامِ ) * رحمن : 10 . مراد از وضع چنان كه گفته‌اند ايجاد است . مثل * ( إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً ) * آل عمران : 96 . كه بمعنى احداث و ساخته شدن است . ايضاع * ( لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ ما زادُوكُمْ إِلَّا خَبالًا وَلأَوْضَعُوا خِلالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ ) * توبه : 47 . ايضاع بمعنى سرعت در سير است . ظاهرا مراد از آن در آيه سرعت وضع است يعنى : اگر منافقان با شما بجنگ خارج ميشدند جز تباهى نميافزودند و بسرعت در ميان شما منازعه و سستى ميافكندند و بشما فتنه آرزو ميكردند . موضع : مصدر ميمى و اسم مكان است * ( مِنَ الَّذِينَ هادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِه ) * نساء : 46 . از آنان كه يهودى شدند كلمات را از مواضع خود كنار و منحرف ميكنند رجوع شود به « حرف - تحريف » . * ( فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ . وَأَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ ) * غاشيه : 13 و 14 . در آن بهشت سريرهائى است بالا رفته و قدحهائى است گذاشته شده ( در كنار چشمه ها و نحو آن ) . وضن : * ( ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلِينَ . وَقَلِيلٌ مِنَ الآخِرِينَ . عَلى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ) * واقعة : 13 - 15 . راغب گويد : وضن